Alamut Kalesi, 11. yüzyılda İran'da geçen ve güç, inanç ve manipülasyon temalarını işleyen derin bir hikaye sunar. Hasan Sabbah adlı karakter, Alamut Kalesi'ni ele geçirerek burada kendi dinini kurma çabasına girişir. İsmaili topluluğuna liderlik eden Sabbah, gençleri fedai olarak eğiterek onları fanatik bir bağlılıkla kendi amaçları doğrultusunda kullanır. Bu süreçte dinin ve cennetin anlamı sorgulanırken, karakterlerin içsel çatışmaları ve iktidar arayışları da derinlemesine işlenir.

Alamut Kalesi kitabının konusu, 11. yüzyılda İran'da geçen ve kendini peygamber ilan eden Hasan Sabbah'ın, fedailer yetiştirerek bölgede hakimiyet kurma planını anlatır. Hikayenin özeti:

• Hasan Sabbah, bir hileyle ele geçirdiği Alamut Kalesi'nde, İsmaililer'in beklediği peygamber olduğunu ilan eder.
• Bu sıfatla birçok yandaş toplayarak, aralarından seçtiği bazı gençleri fedai olarak yetiştirir.
• Fedaileri, cennetin anahtarının kendisinde olduğuna inandırır ve emirlerine uydukları takdirde bu cennete gidebileceklerine ikna eder.
• Bu küçük orduyla hükümdar sınıfına gözdağı vermeyi hedefler.
• Sabbah, insanların saflığını kullanarak dine adanmışlığı kendi politik emellerine alet eder.

Kitap, din ve cennet-cehennem inancının ciddi bir şekilde sorgulandığı ve yer yer inkar edildiği için 1960-1980 yılları arasında bazı ülkelerde yasaklanmıştır.