Antik Mısır, öte dünya inancı ve ölüm sonrası yaşamla ilgili derin bir anlayış geliştirmişti. Mumyalar, bu inançların bir yansıması olarak, ölülerin bedenlerini korumak için titizlikle hazırlanıyordu. Bu süreç, sadece fiziksel bir koruma değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuğa hazırlık olarak da görülüyordu. Mumyaların yapımında kullanılan yöntemler ve malzemeler, Antik Mısır'ın kültürel ve dini değerlerinin bir ifadesiydi, bu da onları sadece tarihsel bir nesne olmaktan öteye taşıyordu.

Antik Mısır'da mumyalama işlemi şu adımlarla gerçekleştirilirdi:

1. İç organların çıkarılması: Çürümeyi engellemek için beyin ve diğer iç organlar vücuttan çıkarılırdı. Kalp, öte dünyada yargılama işleminde kullanılacağına inanıldığı için çoğu zaman çıkarılmazdı.
2. Natron ile kurutma: Vücut, natron (sulu sodyum karbonat) ile kaplanarak sudan arındırılır ve 40 gün boyunca kurutulurdu.
3. Yağ ve reçine uygulaması: Kuruyan vücut, cildin esnek kalmasını sağlayacak yağlarla kaplanır ve reçine ile kaplanarak nemli havayla teması engellenirdi.
4. Doldurma ve sarma: İçi talaş, yaprak ve bez gibi kuru malzemelerle doldurulur ve keten kumaşlarla sarılırdı.
5. Son işlemler: Değerli eşyalar ve mücevherler sargıların arasına yerleştirilir, reçine ve güzel kokular sürülürdü.
6. Tabuta yerleştirme: Mumya, tabutun içine yerleştirilir ve üzerine tanrı Osiris'in ismi çizilen bir kıyafet giydirilirdi.

Mumyalama işlemi yaklaşık 70 gün sürerdi.